Incontriamo Claudio Ferroni: un viaggio di lingua e radici

Zdravo! Sono molto felice di poter condividere con voi l’intervista con uno dei migliori studenti che io abbia mai avuto: Claudio Ferroni!

Quando dico “uno dei migliori”, non penso solo ai risultati raggiunti, che potrete intuire già dalla sua prima frase scritta in serbo, ma mi riferisco soprattutto all’atteggiamento, alla costanza, al metodo personale, alla curiosità e all’interesse che questo ragazzo coltiva nell’apprendimento. Sottolineo la sua capacità di approfittare di ogni singola cosa e situazione per imparare un’espressione nuova, e spesso rimango colpita dalle sue domande e riflessioni uniche.

Claudio ha voluto essere intervistato in serbo, giustamente. La sua storia è davvero emozionante. Ha voluto imparare la nostra lingua per le radici montenegrine di sua nonna. L’apprendimento della lingua l’ha portato a decidere di incontrare per la prima volta i parenti in Montenegro, con i quali adesso ha rapporti belli e sereni. È stato il primo della sua famiglia ad avvicinarsi alla parte slava della famiglia e ad instaurare un rapporto dimenticato. Inoltre, Claudio ha scoperto una somiglianza fisica sorprendente con un parente, e si vedono tutti quanti nelle foto che Claudio ha generosamente condiviso con noi.

Per quanto riguarda la pronuncia, Claudio preferisce la variante ijekava, “ijekavica“, parlata in Montenegro, che noterai nelle sue risposte. Padroneggia benissimo la lingua e vi suggerisco di leggere le sue risposte perché sono sicura che, oltre alle emozioni bellissime, vi daranno molta motivazione e diversi spunti concreti per migliorare l’apprendimento del serbo.

Se non siete in grado di capire tutto, potete usare un traduttore automatico per cogliere il senso delle frasi. Chissà, se siete curiosi, nella prossima newsletter possiamo condividere la versione italiana di questa meravigliosa intervista.

Ringrazio Claudio per aver accettato di rispondere alle mie domande (e anche per approfittare e memorizzare ogni cosa che insegno).

Milica: Ćao, Klaudio! Da li možeš da nam kažeš nešto o sebi i zašto učiš srpski jezik?

Klaudio: Zovem se Klaudio, imam (skoro) četrdeset godina, živim među lijepim planinama u sjevernom dijelu regije Veneto. Dijelim život sa svojom djevojkom, Erikom. Radim kao mašinski inženjer u firmi koja se bavi sa automatskim mašinama. Volim da kuvam (i da jedem još više) i ludim za košarkom. Imam sestru, starija je od mene deset godina: vjerovatno bez nje ne bih bio na svijetu danas, ali to je druga (zabavna) priča. Mama je stvarno super, prava snaga prirode! Nažalost, izgubili smo tatu već prije sedam godina.

Milica: Kada si prvi put poželeo da učiš srpski i zašto?

Klaudio: Tatina mama, Danica, bila je Crnogorka. Došla je u Italiju sa djedom tokom kraja Drugog svjetskog rata. Ne znam i neću nikad znati zašto me nije ništa naučila o srpskom jeziku, možda zbog porodičnih rana. U 2020. godini pomislio sam da je krajnje vrijeme da upoznam svoje korijene, da svojim očima vidim odakle je mali dio moje krvi, da shvatim tu ljubav prema Balkanu koju sam oduvijek osjećao. Морао сам да научим српски!

Milica: Kako je bilo na početku? Da li je bilo teškoća tehničke prirode – pronaći materijal, udžbenik, metod…?

Klaudio: Sjećam se da sam na početku gledao snimke na Jutjub-u. Pratio sam i besplatne kanale, kao “deset riječi svakog dana” ili nešto slično: mnogo vokabulara, bez konteksta, ništa bolje. Znam precizno kada sam konačno kupio svoj prvi udžbenik: 13. jula 2020. Mnogo mi je ta prva knjiga pomogla. 24. januara 2021. kupio sam drugu knjigu, samo na hrvatskom, jer sam tražio baš ijekavicu, kako se govori u babinoj zemlji. U međuvremenu, rječnici, priručnici… mnogo sam čitao, mada mi je uvijek vrijeme nedostajalo. Ali pričati (i sam sa sobom!), čitati i (onako kako sam mogao) misliti na srpskom je postalo rutina, navika. Jednog dana slučajno sam otkrio kurs “Serbo per italiani”. Upisao sam se 11. novembra 2022: odlična odluka! Od tada je učenje postalo još ljepše i zanimljivije!

Milica: Koliko je poznavanje našeg jezika bitno za tvoj identitet, za tvoje korene?

Klaudio: Poznavanje jezika je bio osnovan korak za razumijevanje nove kulture, da shvatim šta zaista znače gostoprimljivost i porodica. Takođe sam otkrio nove crte svog karaktera koje nisam znao prije.

Milica: Kakve su bile reakcije u tvojoj porodici, jer si ti, ako se ne varam, prvi počeo da učiš naš jezik?

Klaudio: U porodici u Italiji niko ne govori nijednu riječ na srpskom. Kada sam mami i sestri rekao da želim da naučim jezik, odgovorile su mi: “Bravo, to neće biti tebi lako, al’ znamo kako je tvoja glava tvrda. Uspjećeš. Neka to bude mogućnost za sve nas da se ponovno zbližimo sa našim udaljenim rođacima.“

Milica: Kako reaguju tvoji rođaci u Crnoj Gori?

Klaudio: Reakcija je bila nezaboravna. Bio je avgust 2022. kad smo Erika i ja posjetili rođake u Podgorici. Kako zaboraviti veliki sto pun ukusne hrane i pića i kako su nas dočekali! Svi su me gledali raskolačenim očima (puno ličim na jednog starog rođaka) dok sam probao da govorim na ovom lijepom jeziku. Bio sam nervozan (“ništa ne znam, kako će da razumiju šta kažem, barem postoji engleski”..ovo su bile moje misli!). Iskreno, dobio sam takve čestitke, ne samo s porodične strane… Ogromno zadovoljstvo!

Milica: Da li se vaš odnos poboljšao otkako učiš jezik?

Klaudio: Naravno, odnos je poboljšan. Čujemo se mnogo češće i nadam se da ću moći da ih uskoro ugostim u Italiji.

Milica: Koje su dobre stvari koje ti je donelo učenje ili poznavanje našeg jezika?

Klaudio: Ima mnogo. Između svih, sigurno je učenje stranog jezika veliko treniranje za mozak. Mnogo je od pomoći za drugačije gledanje svijeta. Na srpskom ima i mogućnost da pišeš drugom abecedom. To je najbolje!

Milica: Ti si neverovatan učenik, otkrij nam kako si uspeo da naučiš jezik za tako kratko vreme?

Klaudio: U stvari, nije uopšte kratko vrijeme. Treba upornost, volja, jedan jasan cilj. Ostalo dolazi samo od sebe: dobre knjige, odlični kursevi, itd.

Milica: Mnogo voliš balkansku muziku. Kako je koristiš u učenju, koje pesme su najbolje za učenje?

Klaudio: Naravno, i muzika nam pomaže mnogo! Počeo sam sa Bijelom Dugmetom, Crvenom Jabukom, Dinom Merlinom. Važno je slušati pjesmu dok čitate tekst. Zato, Spotifaj je super! Potrošite malo novca za to, nećete se razočarati!

HVALA, KLAUDIO!